Zapraszamy na wystawę poświęconą Alfredowi Lenicy (1899–1977) – jednemu z najważniejszych i najbardziej niejednoznacznych artystów polskich XX wieku. To opowieść o twórcy, który nieustannie się zmieniał: od figuracji i koloryzmu, przez abstrakcję, informel i malarstwo materii, aż po film animowany nagrodzony Złotym Lwem w Wenecji („Labirynt”, 1963).
Na wystawie zobaczycie m.in. gwasze z lat 50., dokumentujące moment przełomu w jego twórczości – narodziny abstrakcji aluzyjnej, pełnej organicznych skojarzeń, rytmu, energii i emocji. Lenica traktował obraz jak proces i pole działania, a muzyka (był wykształconym skrzypkiem) była dla niego równorzędnym językiem ekspresji. Jak pisał: „Rysunek jest architekturą, a kolor – muzyką obrazu.”